[POLECAMY KSIĄŻKĘ] W zdrowym ciele zdrowy mózg - Anders Hansen

Skandynawski bestseller, który odkrywa tajemnice mózgu.

Książka, którą zachwycili się Szwedzi – przez miesiące nie schodziła z list bestsellerów.

Już po 6 tygodniach odpowiedniego treningu można odczuć pozytywne oddziaływanie ruchu na mózg. Odpowiednie dawki aktywności fizycznej mogą być lekarstwem na stres i niepokój oraz znacznie poprawiają sprawność i wydolność mózgu. Już 20 minut porannego biegu pozytywnie wpływa na zdolność koncentracji i podnosi poziom dopaminy. Z kolei dobrze zaplanowany trening interwałowy uśmierza lęk i niepokój.

Polecamy na: http://czest.info/zdrowie

[ZDROWIE] Wiara ponad wszystko?

"Moja siostra ponad rok temu rozwiodła się z mężem. Nasza mama, która zawsze była bardzo wierzącą osobą, strasznie to przeżyła. Próbowała doprowadzić do rozwodu kościelnego siostry. To się jednak nie powiodło i mama była załamana. Zaczęła się jeszcze bardziej gorliwie modlić, chodzić częściej do kościoła. Gdy dowiedziała się, że siostra się zakochała i zamierza zamieszkać z nowym partnerem, dosłownie wpadła w histerię. Wciąż powtarzała, że siostra żyje w grzechu i całą naszą rodzinę spotka za to kara. Przez cała sytuację siostra dla świętego spokoju przestała z mamą rozmawiać na temat nowego związku, ale ma przecież prawo do ułożenia sobie życia. Nie wiemy jak wytłumaczyć zachowanie mamy – czy mogą to być objawy choroby psychicznej, czy to zachowanie jest wynikiem wiary czy dewocji?"  - Aleksandra

Na pytania Czytelników odpowiada Sławomir Wolniak, lekarz specjalista psychiatra, ordynator Kliniki Wolmed w Dubiu k. Bełchatowa: http://czest.info/zdrowie

Stany depresyjne i zaburzenia nastroju w przebiegu uzależnień

Rozmawiamy ze  Sławomirem Wolniakiem, lekarzem specjalistą psychiatrą, ordynatorem Kliniki Wolmed w Dubiu k. Bełchatowa: http://czest.info/zdrowie

[ZDROWIE] Depresja maskowana

- Moja mama (56 lat) już kilka razy trafiła na ostry dyżur z powodu silnego bólu w podbrzuszu. Dostawała środki przeciwbólowe, rozkurczowe i ból mijał. Po kolejnym ataku z rzędu zrobiła szczegółowe badania zalecone przez lekarza rodzinnego, ale nic nie wykazały. Od czasu, gdy bóle się pojawiły, mama sprawia wrażenie przygnębionej. Nigdy nie wie, kiedy kolejny atak może się pojawić, ani czym jest spowodowany. Częściej niż kiedyś boli ją też głowa. Gdy ostatnio z powodu przeziębienia poszła do lekarza pierwszego kontaktu, a była to nowa osoba w przychodni, mama opowiedziała też o innych dolegliwościach. Lekarz zasugerował wizytę u psychiatry. Obejrzał wyniki mamy i stwierdził, że skoro wykonane przez nią badania wykluczają chorobę związaną z funkcjonowaniem któregoś z narządów wewnętrznych, może to być depresja ukryta. Czy rzeczywiście może objawiać się tak realnymi bólami? - pyta Katarzyna

Na pytania Czytelników odpowiada Sławomir Wolniak, lekarz specjalista psychiatra, ordynator Kliniki Wolmed w Dubiu k. Bełchatowa: http://czest.info/zdrowie

Entuzjazm życiowy objawami manii?

- Jestem przerażona zachowaniem mojego męża i pełna strachu, że mogą to być objawy manii. Od kilku miesięcy dzieje się z nim coś niepokojącego i trudno mi zaakceptować taki stan. Podejrzewam, że jest chory, bo tak nie zachowuje się osoba, która w pełni zdaje sobie sprawę ze swojego postępowania. Przychodzi taki okres, że mąż jest pełen samouwielbienia dla siebie, jest pobudzony, ma szalone pomysły, robi ogromne zakupy samych luksusowych rzeczy i tylko patrzeć, jak skończą się pieniądze na koncie. Zbyt często i zbyt chętnie pije alkohol. I te wahania nastroju – raz jest w doskonałym humorze, energia go rozpiera, by niedługo potem podejrzewać mnie o całe zło tego świata, zdradę, knucie za jego plecami i chęć ograbienia go z całego majątku. Wiem, że czeka nas wizyta u psychiatry, najpierw jednak muszę namówić na nią męża... Czego jeszcze mogę się spodziewać i czy farmakoterapia w przypadku manii jest skuteczna? - Grażyna, 48 lat

Na pytania Czytelników odpowiada Sławomir Wolniak, lekarz specjalista psychiatra, ordynator Kliniki Wolmed w Dubiu k. Bełchatowa: http://czest.info/zdrowie

           

[PORADNIK] Toksyczna matka

- Moja bratowa jest dość pogodną osobą, jednak bywają takie okresy w roku, gdy zauważam u niej  objawy lekkiej depresji. Ma 35 lat, dwoje dzieci, które nie sprawiają jej wiekszych problemów. Razem z moim bratem stanowią naprawdę szczęśliwą rodzinę. Brat jest dobrym człowiekiem, nie przysparza jej kłopotów. Zauważyłam jednak, że bratowa "spina się" podczas każdej wizyty u swojej mamy, czy nawet telefonicznej rozmowie z nią. Wtedy "wycofuje się" w głąb siebie, jest milcząca, nieśmiała i zalękniona. Zastanawiam się, czy nie ma na to wpływu jej mama, kóra jest bardzo apodyktyczna, ciągle ją krytykuje, a ona bardzo bierze wszystko do siebie. Gdy tylko spróbuje nieco odsunąć się od niej, odetchnąć, zaczynają się kłopoty ze zdrowiem mamy. Ataki duszności, wysokie ciśnienie, bóle w klatce piersiowej itp. Czy to możliwe, by mama w ten sposób domagała się uwagi do niej? Boję się, że bratowa nabawi się nerwicy, bo widzę, że sytuacja ta zaczyna ją przerastać. Jak możemy z bratem jej pomóc? - Anna, 39 lat

 Na pytania Czytelników odpowiada Sławomir Wolniak, lekarz specjalista psychiatra, ordynator Kliniki Wolmed w Dubiu k. Bełchatowa: http://czest.info/zdrowie

Dziecko bliższe sercu... jednego z rodziców

- Moja siostra ma dwóch synów w wieku 5 i 10 lat raz 7-letnią  córkę. Bardzo niepokoi mnie to, że szwagier wyraźnie faworyzuje córkę. Dla niej ma najwięcej cierpliwości, najczęściej ją przytula, prawie wcale nie zwraca jej uwagi, gdy jest niegrzeczna. Widzi to też moja siostra, ale uważa, że to nic złego, że tatusiowie zazwyczaj okazują więcej uczucia swoim córkom. Ona stara się to zrekompensować synom, ale przecież to nie to samo. Jednak moim zdaniem, to źle wpływa na wzajemne relacje dzieci. Póki są małe, niekoniecznie muszą na to zwracać uwagę, ale gdy podrosną, chłopcy będą mieć za złe tacie, że inaczej ich traktuje. Czy to może wpłynąć na nich w dorosłym życiu? - Lena, 35 lat.

Na pytania Czytelników odpowiada Sławomir Wolniak, lekarz specjalista psychiatra, ordynator Kliniki Wolmed w Dubiu k. Bełchatowa: http://czest.info/zdrowie

Rozwód - traumatyczne przeżycie dla dzieci

– Temat rozwodu nigdy nie pojawił się w mojej rodzinie. Aż do teraz, kiedy z mężem rozwodzi się moja siostra. Niby wszystko przebiega w „normalnej” atmosferze, to jednak sytuacja nie jest przecież normalna. Zwłaszcza, gdy chodzi o dzieci. A mają ich dwoje, w wieku 9 i 12 lat. Niby rozumieją, że to, co spotkało rodziców, to nie ich wina, jednak nie da się nie zauważyć zmian w zachowaniu dzieci. Są bardzo zżyte z ojcem, a mieszkać będą z mamą. Bardzo to przeżywają, zmieniły się, nie mają ochotę na zabawę, są smutne. Co powinni zrobić rodzice, żeby dzieci przestały się tak martwić? - pyta Katarzyna
Na pytania Czytelników odpowiada Sławomir Wolniak, lekarz specjalista psychiatra, ordynator Kliniki Wolmed w Dubiu k. Bełchatowa: http://czest.info/zdrowie

Zaburzona osobowość skutkuje agresją

- Mój syn wykazuje ogromną agresywność. Podobną jak jego ojciec, który opuścił nas, gdy syn miał zaledwie dwa latka. Teraz ma 20 – gdy się denerwuje niszczy wszystko, co ma pod ręką. Nieważne, czy jest to drogi telefon, którym potrafi rzucić o ścianę, czy moje okulary. Kiedyś uderzył nawet swoją koleżankę. Później oczywiście przeprasza za swoje zachowanie, bardzo go żałuje, ale ja wiem, że podobna sytuacja się powtórzy. Swoim zachowaniem prezentuje dwa oblicza – dobrego studenta i człowieka, który nie panuje nad swoimi emocjami i agresywnym zachowaniem. Czy powinnam namówić syna na wizytę u psychiatry?
Na pytania Czytelników odpowiada Sławomir Wolniak, lekarz specjalista psychiatra, ordynator Kliniki Wolmed w Dubiu k. Bełchatowa: http://czest.info/zdrowie

[PORADNIK] Wakacyjne zagrożenia

- Moja 16-letnia córka chce w tym roku po raz pierwszy wyjechać na wakacje ze znajomymi. A ja boję się ją puścić. Strach pomyśleć, co młodym ludziom może przyjść do głowy – martwię się, że spróbuje alkoholu, papierosów, narkotyków, że zostanie wykorzystana przez jakiegoś chłopaka. Znajomi, którzy mają dzieci w podobnym wieku, ostrzegają mnie przed różnymi sytuacjami. Syn  koleżanki upił się do nieprzytomności na dyskotece i wylądował w szpitalu. Grzeczny chłopak, dobry uczeń, nie sprawiający żadnych kłopotów wychowawczych. Stwierdził, że to wina kolegów – musiał się z nimi napić, by nie zostać odrzuconym przez grupę. I właśnie o to się boję, że córka zrobi coś głupiego, by nie odstawać od towarzystwa, w którym się znajdzie. Z kolei mąż uważa, że jest na tyle młoda, że i tak nikt nie sprzeda jej alkoholu, nie ma też znajomych, którzy mają dostęp chociażby do narkotyków. Czy wobec tego moje obawy są słuszne? Co zrobić, by była bezpieczna na takim wyjeździe? - Sylwia, 42 lata

Na pytania Czytelników odpowiada Sławomir Wolniak, lekarz specjalista psychiatra, ordynator Kliniki Wolmed w Dubiu k. Bełchatowa: http://czest.info/zdrowie

Bulimia - „żarłoczność psychiczna”

- Panie doktorze, kilka miesięcy temu zostawił mnie mężczyzna mojego życia. Wmówiłam sobie, że to z powodu mojej wagi. Ważyłam wtedy 70 kg, a mam 171 cm wzrostu. Wtedy zaczęłam się odchudzać. Uznałam, że najlepszym sposobem będzie gwałtowne „pozbywanie się” jedzenia. Przychodziły jednak takie dni, że nie mogłam powstrzymać się od jedzenie dużej ilości pokarmów. Potem miałam wyrzuty sumienia i znów wymiotowałam. Mam takie poczucie, że nie spodobam się żadnemu facetowi, jeśli nie będę szczuplejsza.  Czytałam trochę o bulimii i zastanawiam się, czy jestem na nią chora. Co to za choroba i czy mając takie objawy powinnam skorzystać z pomocy specjalisty? – Angelika, 24 lata

Na pytania Czytelników odpowiada Sławomir Wolniak, lekarz specjalista psychiatra, ordynator Kliniki Wolmed w Dubiu k. Bełchatowa: http://czest.info/zdrowie

Stres w pracy

–   Mój mąż prowadzi bardzo aktywne życie zawodowe. By zapewnić mnie i dzieciom odpowiedni byt pracuje na dwóch etatach. Niestety, kosztem własnego zdrowia i to nie tylko fizycznego, ale i psychicznego. Jest przepracowany i zestresowany. Bardzo poświęca się pracy, by podołać postawionym przed nim zadaniom. Z rodziną spędza niewiele czasu, nie ma go też na odpoczynek. Wciąż jest poddenerwowany, skarży się też na bóle mięśni, głowy, czasem ma kłopoty z oddychaniem, cierpi na bezsenność, nie ma apetytu. Czy te objawy mogą wiązać się z przemęczeniem i stresem związanym z pracą? Jak mu pomóc? - pyta Izabela

Na pytania Czytelników odpowiada Sławomir Wolniak, lekarz specjalista psychiatra, ordynator Kliniki Wolmed w Dubiu k. Bełchatowa: http://czest.info/zdrowie

Pomocna dłoń w leczeniu depresji

- Moja 24-letnia córka od  trzech miesięcy leczy się na depresję. Jest pod stałą opieką lekarza psychiatry, do którego ma zaufanie, bierze leki. Córka jest bardzo skryta, nie przekazuje mi treści swoich rozmów z lekarzem. Nie chce też, abym sama z nim porozmawiała. Chcę uszanować jej decyzję. Zdaję sobie sprawę z tego, że leczenie stanów depresyjnych musi potrwać, jednak zastanawiam sie, czy psychoterapia nie przyspieszyłaby tego procesu. Na czym konkretnie polega i czy może być stosowana w depresji? - pyta Maria

Na pytania Czytelników odpowiada Sławomir Wolniak, lekarz specjalista psychiatra, ordynator Kliniki Wolmed w Dubiu k. Bełchatowa:

Najprościej mówiąc, psychoterapia jest metodą leczenia, która ma dać odpowiedź na pytanie, jakie mechanizmy są odpowiedzialne za pojawienie się objawów przeróżnych chorób....... ciąg dalszy:  http://czest.info/zdrowie

Ciężko rzucić palenie

- Już po raz trzeci chciałem zmierzyć się z rzuceniem palenia. I po raz kolejny przekonałem się, że jest to dla mnie niewykonalne. Palę od 11 lat i wydawało mi się, że nie będzie to bardzo trudne. Jednak nie mogę sobie poradzić z dolegliwościami, jakie dopadają mnie po odstawieniu papierosów. Dosłownie nie jestem tym samym człowiekiem. Męczy mnie potworny ból głowy, zwłaszcza części czołowej, dezorientacja, rozdrażnienie. Czy te objawy kiedyś miną? Jak im zaradzić? Jak skutecznie rzucić palenie? - pyta Krzysztof, 41 lat

Na pytania Czytelników odpowiada Sławomir Wolniak, lekarz specjalista psychiatra, ordynator Kliniki Wolmed w Dubiu k. Bełchatowa:

Nagłe odstawienie papierosów i niedostarczanie nikotyny organizmowi może mieć dwojakie reakcje – skutki fizyczne i psychiczne. U wieloletnich palaczy jedną z pierwszych jest ból głowy i zatok. W taki sposób organizm reaguje na brak nikotyny. Z kolei wzmożony kaszel to znak, że płuca zaczynają proces oczyszczania ze szkodliwych substancji. Naturalną reakcją jest też spowolniony metabolizm -  papierosy wpływają bowiem na perystaltykę jelit, ich odstawienie może skutkować zaparciami.

Kolejną reakcją organizmu jest też pobudzenie, rozdrażnienie, stany lękowe oraz problemy z koncentracją. Na tego typu dolegliwości uskarża się ok. 60 procent osób rzucających palenie.

Te objawy mogą utrzymywać się około dwóch tygodni, do miesiąca, ale prawdą jest, że każdy organizm inaczej radzi sobie z okresem abstynencji. Wiele zależy od motywacji danej osoby, jej nastawienia psychicznego.  Uzmysłowienie sobie, że są to objawy przejściowe, może pomóc w skutecznym zerwaniu z nałogiem.

Przejściu przez ten proces niektórym osobom pomagają gumy bądź plastry antynikotynowe. Dostarczając do organizmu określoną przez producenta w danym środku ilość nikotyny łagodzą objawy odstawienia papierosów. Trzeba jednak pamiętać o tym, że chociaż nie palimy, to cały czas dostarczamy nikotynę organizmowi. A przecież właśnie jej chcemy się pozbyć.

W leczeniu uzależnienia od tytoniu stosowane są też tabletki, wydawane z przepisu lekarza, które zawierają cytyzynę. Jest to środek, którego budowa chemiczna podobna jest do nikotyny – stosuje się ją w niewielkich ilościach właśnie jako substytut nikotyny w leczeniu objawów głodu. Lek ten należy zażywać pod ścisłą kontrolą lekarza, bo  może powodować wystąpienie skutków ubocznych, jak nudności, wymioty, bóle głowy i serca.

W skutecznym rzucaniu palenia każdy może pomóc sobie sam. Poza silną motywacją należy stosować się do pewnych reguł, sprawdzonych przez osoby, które poradziły sobie z objawami odstawiennymi. Wśród nich jest produktywne spędzanie czasu. Zwłaszcza przez pierwszy tydzień powinny to być  przyjemne czynności, które pozwolą na odwrócenie uwagi od pojawiających się wówczas stanów lękowych czy rozdrażnienia. Doskonałym sposobem na wyzwolenie endorfin, tzw. hormonów szczęścia, są ćwiczenia fizyczne. Skutecznie odwrócą uwagę od głodu nikotynowego oraz wspomogą dotlenienie organizmu. Ważne, by odbywały sie w sposób cykliczny. W naturalny sposób wpłyną na poprawę przemiany materii i spalanie kalorii. Osoby palące bardzo często nie podejmują zerwania z nałogiem właśnie ze względu na obawę przed zwiększeniem apetytu i dodatkowymi kilogramami.

W naturalnym oczyszczaniu organizmu z toksyn i łagodzeniu objawów odstawiennych pomocna będzie odpowiednia dieta, bogata w produkty zawierające błonnik, warzywa i owoce, przyjmowanie dużej ilości wody oraz soków owocowych.

Tylko kwestią czasu jest powrót gospodarki biologicznej organizmu na właściwe tory i całkowite oczyszczenie go z nikotyny. Niewątpliwie dodatkową motywacją będzie wizja poprawy kondycji... domowego budżetu. Z pewnością nie lada wrażenie robi na Panu roczna kwota wydawana na papierosy. Trzeba uwierzyć w to, że te pieniądze można zaoszczędzić i wydać je na wymarzone wczasy, czy dołożyć do kupna lepszego samochodu. W ten sposób uda się zrealizować marzenia i to za pieniądze, których na te cele pewnie zawsze brakowało.