Miejska Galeria Sztuki w Częstochowie zaprasza na otwarcie wystawy
twórczości Leszka Sobockiego****
malarstwo, grafika, environments
24/02 - 15/04/2018
Sala Śląska, Poplenerowa, Gobelinowa
wernisaż 23/02/2018,godz. 18.00
****
Urodzony 14 listopada 1934 r. w Częstochowie (co w pewnym sensie czyni artystę „naszym”) Leszek Sobocki jest jednym z najciekawszych twórców powojennej sztuki polskiej. Jego artystyczne dokonania cechuje wyjątkowa oryginalność i różnorodność. Składają się na nią obrazy malarskie, grafika, environments, również eseje i poezja. Danuta Wróblewska napisała o Sobockim, że „był zawsze twórcą osobnym i niezależnym od otoczenia. Niezbyt przywiązany do warsztatu i rytuału malarskiego, uznający swoją 'nieczystość' wynikającą z pomieszania środków, przywiązany za to do treści sztuki tworzonej, szukał i szuka dla siebie pobudek poza prostym horyzontem świata rzeczy. Nie zważa na wielki klaser, w którego przegródki wkłada się artystów, działa po swojemu" (1993).
Studiował na Wydziale Grafiki Propagandowej filii Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach. W latach 1956-1959 kontynuował studia na Wydziale Malarstwa ASP w Krakowie. W 1966 roku był współzałożycielem (wraz z Maciejem Bieniaszem, Zbylutem Grzywaczem, Barbarą Skąpską i Jackiem Waltosiem) grupy WPROST. Brał udział we wszystkich jej dziewiętnastu wystawach do momentu zakończenia działalności grupy w 1986 roku, a także w wystawie podsumowującej działanie grupy, zatytułowanej WPROST 1966-1986, a zrealizowanej w 2016 r. w Muzeum Manggha.
Przez część krytyków wpisywany jest Sobocki w nurt nowej figuracji, jego dorobek nie pozwala jednak na ścisłą kategoryzację. Jest twórcą dzieł związanych z egzystencjalną sytuacją człowieka, świadomym jej historycznych uwarunkowań. Istotną rolę w twórczości artysty odgrywa pamięć biograficzna. Jest również Sobocki niewątpliwie krytyczno-ironicznym komentatorem rzeczywistości społeczno-politycznej i kulturowej.
Kluczem do wystawy jest chronologia, ekspozycja ułożona jest według zasad retrospektywy, w porządku czasowym. Wybór ten wynika z podejścia artysty do czasu, którego, wbrew intencjom każdego z nas, nie daje się zatrzymać. Jakby na przekór temu Leszek Sobocki skupia się na jego upływie tworząc szczere do bólu portrety naznaczone doświadczeniem prywatnym, pokoleniowym, polsko niełatwym… Za pośrednictwem dzieł sztuki przedstawiona jest biografia osobista i artystyczna Sobockiego. Jednym z podstawowych tematów Sobockiego jest bowiem autoportret, który odbieramy nie tyle na poziomie indywidualnym, ale metaforycznym, jako odzwierciedlenie naszych wspólnych, polskich losów.
Urodzony 14 listopada 1934 r. w Częstochowie (co w pewnym sensie czyni artystę „naszym”) Leszek Sobocki jest jednym z najciekawszych twórców powojennej sztuki polskiej. Jego artystyczne dokonania cechuje wyjątkowa oryginalność i różnorodność. Składają się na nią obrazy malarskie, grafika, environments, również eseje i poezja. Danuta Wróblewska napisała o Sobockim, że „był zawsze twórcą osobnym i niezależnym od otoczenia. Niezbyt przywiązany do warsztatu i rytuału malarskiego, uznający swoją 'nieczystość' wynikającą z pomieszania środków, przywiązany za to do treści sztuki tworzonej, szukał i szuka dla siebie pobudek poza prostym horyzontem świata rzeczy. Nie zważa na wielki klaser, w którego przegródki wkłada się artystów, działa po swojemu" (1993).
Studiował na Wydziale Grafiki Propagandowej filii Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach. W latach 1956-1959 kontynuował studia na Wydziale Malarstwa ASP w Krakowie. W 1966 roku był współzałożycielem (wraz z Maciejem Bieniaszem, Zbylutem Grzywaczem, Barbarą Skąpską i Jackiem Waltosiem) grupy WPROST. Brał udział we wszystkich jej dziewiętnastu wystawach do momentu zakończenia działalności grupy w 1986 roku, a także w wystawie podsumowującej działanie grupy, zatytułowanej WPROST 1966-1986, a zrealizowanej w 2016 r. w Muzeum Manggha.
Przez część krytyków wpisywany jest Sobocki w nurt nowej figuracji, jego dorobek nie pozwala jednak na ścisłą kategoryzację. Jest twórcą dzieł związanych z egzystencjalną sytuacją człowieka, świadomym jej historycznych uwarunkowań. Istotną rolę w twórczości artysty odgrywa pamięć biograficzna. Jest również Sobocki niewątpliwie krytyczno-ironicznym komentatorem rzeczywistości społeczno-politycznej i kulturowej.
Kluczem do wystawy jest chronologia, ekspozycja ułożona jest według zasad retrospektywy, w porządku czasowym. Wybór ten wynika z podejścia artysty do czasu, którego, wbrew intencjom każdego z nas, nie daje się zatrzymać. Jakby na przekór temu Leszek Sobocki skupia się na jego upływie tworząc szczere do bólu portrety naznaczone doświadczeniem prywatnym, pokoleniowym, polsko niełatwym… Za pośrednictwem dzieł sztuki przedstawiona jest biografia osobista i artystyczna Sobockiego. Jednym z podstawowych tematów Sobockiego jest bowiem autoportret, który odbieramy nie tyle na poziomie indywidualnym, ale metaforycznym, jako odzwierciedlenie naszych wspólnych, polskich losów.
